บ่นกระปอดกระแปด + [E-Book] Joys Magazine เมษายน 2552
posted on 07 Apr 2009 03:19 by phuphu in Article
รอนร่อนร้อนร๊อนร๋อนห์
....ร้อนไปถึงเครื่องใน ตับไตไส้พุง ยินดีต้อนรับเข้าสู่เดือนที่ร้อนที่สุดแห่งสยามประเทศขอรับ กับ Joys Magazine ฉบับเดือนเมษายน กับเนื้อหาเด่นภายในฉบับ
ว่าด้วยเรื่องราวของการพากย์การ์ตูน ว่าที่มาของเสียงสวยหล่อเหล่านี้นั้นท่านได้แต่ใดมาหนอ?...ในหัวข้อ "เติมชีวิตให้การ์ตูน" ซึ่งหลาย ๆ คนในช่วงเวลาเด็ก ๆ หรือแม้กระทั่งในปัจจุบันก็อาจจะฝันอยู่ เล่มนี้เราได้คุยกันตั้งแต่จุดเริ่มต้นในการฝึกซ้อม การเรียนการพากย์ในแบบฉบับไทยๆ รวมถึงการพูดคุยกับนักพากย์หน้าใหม่สุด ๆ ที่จะเข้ามาเป็นเลือดใหม่ของวงการนักพากย์ไทย รวมถึงนักพากย์อาวุโสอย่างน้าเปียกที่พากย์เซเลอร์มูน พร้อมทั้งเคล็ดลับสำหรับการพากย์ที่ดี และพูดถึงภาพรวมของวงการพากย์ที่น่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
ต่อด้วยเกมประจำฉบับนี้ ซึ่งทาง Joys Magazine ร่วมกับ Gen-X Academy สถาบันพัฒนาบุคลากรสายอาชีพบันเทิง จัดการฝึกอบรมการพากย์การ์ตูนโดยคุณ "อภินันท์ ธีระนันทกุล (เอ)" ผู้ให้เสียงพากย์ L จาก Death Note และ L: Change The World ให้เสียงสารคดีในช่อง National Geographic และ Animal Planet และพากย์ภาพยนตร์อีกมากมาย รับผู้เข้าอบรมจำนวน 50 คน ฟรี ! ในวันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม 2552 เวลา 10.00 - 12.30 น.ที่ Gen-X Academy RCA Block E พระราม 9
วิธีการเข้ามาร่วมก็ง่าย ๆ เพียงแค่ตอบคำถามเข้ามาว่าทำไมคุณถึงอยากฝึกอบรม และ คุณชอบอะไรในงานพากย์ผ่าน link ในหน้า Web โดยจะหมดเขตรับสมัครในวันที่ 27 เมษายน 2552 เวลา 00.01 น. ตามเวลามาตรฐานจักรวาล และจะทำการประกาศผลผ่านหน้า Blog ของนิตยสารจอยส์ และจะมีทีมงานจาก Gen-X Academy โทรเข้ามาเพื่อยืนยันสิทธิ์ในการเข้าอบรมอีกครั้งหนึ่ง
และที่พิเศษกว่านั้น ถ้าใครอยากลงสมัครเรียน Course ใดก็ตามกับ Gen-X Academy ไม่ว่าจะเป็นการพากย์การ์ตูน ร้องเพลง แต่งเพลง เป็นนักจัดรายการวิทยุหรืออะไรอีกสารพัด เรามีบัตรลดหลักสูตรของ Gen-X 10% มาแจกจำนวน 20 ใบ ซึ่งสามารถใช้ได้จนถึงสิ้นปี '52 นี้ เพียงแค่แจ้งความจำนงว่าอยากเรียนอะไรที่ Gen-X แล้วส่ง Mail มาที่ joys@joysmag.com ณ เพลานี้ ทางเราจะจัดส่งให้ถึงบ้านอย่างไวว่อง
นอกจากนั้นในเล่มยังมีเนื้อหาที่สนใจอีกมากมาย อย่างเช่นถ้าอยากตั้งชมรมการ์ตูนจะทำยังไงบ้าง 2 ตอนต่อเนื่องทั้งเล่มนี้และเล่ม 8 และการ์ตูน Choconeko ของ Gimini ก็มาด้วยความฮากว่าเดิม
ปิดท้ายด้วยการประกาศย้ำถึงกิจกรรมของ Gen-X อีกครั้งหนึ่ง...โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง!
ใครที่สนใจและอยากชวนเำพื่อนมาก็สามารถสมัครและกระจายข่าวได้เลย แล้ววันอบรมเราจะได้มาเจอกัน อยากหน้าเจอคนอ่านจอยส์อย่างแรงครับ (อันนี้บก.Joys เขาบอกมา เพราะอยากเจอผู้อ่านที่รักทุกคนนะจ๊ะ)
...เสร็จงานหลวง ก็ขอพ่วงด้วยงานราษฎร์ต่อเลย
กับช่วง ภูภู่ฯ บ่นกระปอดกระแปด ที่ห่างหายไปนานแสนนานหลายสิบล้านปีแสง...
บ่นหนึ่ง : ครีเอทีฟ Come on man! (จากเอนทรีที่แล้ว)
โดยอิทธิฤทธิ์ของ Google Analytics ทำให้ผมสามารถตรวจสอบได้ว่าเสียงตอบรับของเรื่องครีเอทีฟ คอมมอนส์ จากผู้อ่านในเว็บไซต์อื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นบล็อก เว็บบอร์ด สังคมออนไลน์ ฯลฯ ที่ทำลิงก์กลับมายังบล็อกผม ว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง? ประมาณว่า...อ๊ะ! อ๊ะ! ตาวิเศษเห็นนะ และจากผลการประเมินด้วยสายตาแล้วพบว่ามี 80% เข้าใจและสนใจให้การสนับสนุน 10% ยังไม่เข้าใจในอนุสัญญาอนุญาตินี้ เช่น บอกแต่ประโยชน์แต่ไม่บอกวิธีใช้? อ่านยังไงก็ไม่เข้าใจ?...
อันนี้คุณผู้อ่านไม่ผิดนะครับ ผิดที่ผมสื่อไม่ดีพอเอง จึงจะทำการออกการเผยแพร่ข้อมูลเป็นเวอร์ชั่น 3 เร็ว ๆ นี้ในนิตยสาร Joys Magazine เล่มถัดไป ด้วยทางกองบก. สนใจและจะเปิดพื้นที่ให้ผมลงข้อมูลเกี่ยวกับอนุสัญญาอนุญาติครีเอทีฟ คอมมอนส์ โดยเวอร์ชั่นนี้ผมจะพยายาม "ย่อยให้ง่าย" ที่สุด ในระดับไส้เดือนดินย่อยอินทรียวัตถุกันเลยทีเดียวเชียว เรียกว่าถ้ารอบนี้ใครไม่เข้าใจ ส่งอีเมล์มาขอเบอร์โทรผมหลังไมค์ได้เลย จะได้ติวให้แบบโฟนอินสด ตอบทุกปัญหาคาใจกันเลย
ส่วนอีก 10% คือคนที่...เอ่อ ผมเองก็นิยามไม่ถูก เอาเป็นว่าพวก "จะได้ผลเร้อ?" "เดี๋ยวก็ล่ม?" "ไร้ประโยชน์" "อะไรก็ไม่รู้อ่ะ" "...งั้น ๆ" คือพวกอ่านแล้วเข้าใจในเนื้อหาไม่ผิด แต่เป็นผู้ที่คิดการไกล หรือเป็นโหรสำนักไหนก็มิทราบได้ คือทำนายไปก่อนแล้วว่า Creative Commons นี้ไม่เกิดประโยชน์แน่นอน ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เคยลอง ไม่เคยใช้ ไม่เคยสนับสนุนอะไรเลย ไม่เคยเลยซักอย่าง นี่ขนาดแค่พึ่งเปิดตัวไปพี่แกก็ฟันธงโช๊ะ!เข้าให้...อันนี้ก็เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลล่ะเด้อ ของจั่งซี้ไปขัดใจกัน มันก็บ่ได๊ดอก...
บ่นสอง : ซอมบี้ ![]()
ด้วยเหตุผลบางประการ ทำให้ผมไม่ได้นอนที่บ้านเป็นเวลา 3 คืนติด (3-4-5 เม.ษ.) ด้วยเหตุผลบางประการที่เป็นความลับระดับชาติ (พร้อมทำท่าแอ๊บแบ๊วแล้วพูดว่า "เป็นข้อมูลปกปิดค่ะ!") ทำให้ไม่สามารถอยู่โยงหรรษากับคุณกุ้ง (scarletwind.exteen.com) ได้เต็มที่เต็มเหนี่ยวนัก เพราะวันที่ไปหาคุณกุ้งที่ขนส่งเชียงใหม่ สภาพผมงี้อย่างกับซอมบี้ที่หลุดออกมาจากหนังเกรด B เลย ด้วยอารามนอนไม่พอ นู้นนั่นนี่ แดดก็แร๊งแรงชนิดที่ว่าเณรแอร์เอาแว่นขยายรวมแสงซัก 3 นาทีย่างเด็กได้ 4 คันรถก็ยังไหว ทำให้สภาพผมล่อง ๆ ลอย ๆ วิญญาณผมมันสิงสถิตย์อยู่ที่ไหนก็ไม่ทราบได้ งานกาดการ์ตูน#5 ก็บ่ได้ไป อะไรก็ไม่ได้ทำ...แล้วที่แน่ ๆ เป็นซอมบี้มา3 วันติดกัน ไอ้นี่สิปัญหา!!
กลับบ้านมาผมเลยถึงกับผงะเมื่อพบว่าอีเมล์ได้ถูกเติมเต็มอย่างแน่นกล่อง ข่าวสารหลั่งไหลมาแบบเขือนแตก และทำให้รู้ว่าคนเราเนี่ยถ้าเล่นเนตทุกวันแล้วไม่ได้เล่นซักพักนึงนี่...ปริมาณของข้อมูลที่ได้รับในยามปกติมันมหาศาลมากพอดูเหมือนกัน มากไม่มากก็ตามอ่านบล็อก อ่านข่าวไม่ทันล่ะนะ...คิดดู๊??
บ่นสาม : ขอแรงหน่อย ![]()
คุณ K : 8-9-10 นี้เอ็งว่างไม๊วะ?
ภูภู่ฯ : ดูก่อนนะครับพี่...อ่ะ ว่างครับว่าง ว่าไงเหรอ?
คุณ K : อ่ะแจ่มเลย...พี่ขอแรงหน่อย!
คือคุณ K เนี่ยเป็นรุ่นพี่ผมสมัยเรียนสารสนเทศที่เทคนิคด้วยกัน เป็นหนึ่งในจตุรอ๋องประจำรุ่น (มีผม,คุณK,คุณJ และคุณ P อีกคน) เป็นสี่หน่อที่เก่งคอมพิวเตอร์ที่สุดแล้ว คือถ้าเฉือนสมองของทั้งสี่หน่อมาห่อเป็นชิ้นเดียวกัน คุณจะได้โปรโมชัน "เขียนอะไรก็ได้" ออกมา เพราะคนนึงถนัดกราฟฟิค คนนึงเน็ตเวิร์คกิ้ง คนนึงดาต้าเบส ส่วนอีกคนเป็นเว็บโปรแกรมมิ่ง รวมร่างกันที หุ่นทรานฟอร์มเมอร์นี่ขี้ ๆ ไปเลย...กลับมาที่คุณ K คือคุณ K เนี่ยถ้าแกมีงานอะไรก็จะเรียกใช้ ตอนนี้แกเป็นเจ้าของบริษัทเกี่ยวกับเน็ตเวิร์คกิ้ง เมื่อก่อนแกเป็นหนึ่งในทีมงานทำจานสัญญาณ iPStar เชื่อมไทคมกับ อบต.ทั่วเขตภาคเหนือให้เล่นเนต เล่น MSN กันได้ ในยุคที่ทักษิณยังไม่สิ้นพลังเจได ถ้าแกบอก "ขอแรง" เนี่ย...มันจะต้องเป็นงานเกี่ยวกับเรื่องคอม ๆ อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ ไม่เกินนั้น...
ภูภู่ฯ : พี่ครับ...แต่ผมทิ้ง(วิชาคอม)ไปนานแล้วนา เดี๋ยวนี้เขียนหนังสืออย่างเดียว
คุณ K : กูขอแค่แรง...
ภูภู่ฯ : แรง...สมองไม่เอาเหรอ?
คุณ K : เอาแต่แรง!!
ในใจก็นึก...เอาล่ะว๊า สงสัยรอบนี้กูได้งานขนอิฐขนทรายแบกขึ้นท้ายรถกระบะแน่เลย แต่ก็ตกลงรับไปเพราะงานที่แกให้มาสวัสดิการดีทุกชิ้น อาหารดี ดนตรีเพราะ แถมได้ท่องเที่ยวทั่วไทย ไม่ไปไม่รู้...ก็งานนี้ก็คงได้เปิดหูเปิดตาอีกแน่แท้
ภูภู่ฯ : แล้วมีเบี้ยเลี้ยงไม๊พี่? (ไอ้นี่ก็ยังคงนโยบายอยู่ "เงินตราต้องมาก่อน" ประชาชนไว้ทีหลัง...)
คุณ K : สวัสดิการเพียบ!! เหล้ามี! ข้าวมี!! พักฟรี!!! ...ส่วนหญิงหาเอาดาบหน้า
ภูภู่ฯ : (ทำมือลูบปากแบบตัวโกงหนังฮ่องกง) ตกลงครับพี่!! แล้วงานนี้ไปไหนล่ะ?
คุณ K : หัวหิน...
ภูภู่ฯ : (YES MAN!) ...กรุณานึกถึงผมทำท่าแบบโปสเตอร์หนังเรื่องใหม่ล่าสุดของจิม แครี
เห็นภาพเลย...ถ้างานเสร็จแล้ว คุณจะได้เห็นภาพนู๊ดครึ่งท่อน(บน)ของภูภู่ฯในบล็อกนี้แน่นอน ในคอนเซปต์หนุ่มคิ้วหนากับสาหร่ายทะเลที่ทอประกายแสงยามเย็นริมหาด ...เซ็ตนี้หวิวได้ใจแม่ยกแน่!! (ถ้าฝนไม่ตกรวดทั้ง 3 วันเสียก่อนน่ะนะ)
คุณ K : แต่กูขออะไรอย่าง...มึงอย่าเอาเสื้อแดงไปนะเว้ย?
ภูภู่ฯ : ทำไมพี่?
คุณ K : ด่านตรึม!! ....เขาสกัดไม่ให้คนเสื้อแดงเข้ากรุงเทพฯ ![]()
ภูภู่ฯ : โอเคครับพี่... (ในใจคิด : ถ้ากูเป็นคนส่งยาบ้า แค่ใส่เสื้ออื่นไปก็ไม่โดนสินะ ตำรวจไม่มีเวลามาจับ)
คุณ K : แรงเท่านั้น...พรุ่งนี้เจอกัน (ออกเดินทาง หัวค่ำ 7 เม.ษ.)
ภูภู่ฯ : ครับแรง...แรงเท่านั้น
จนถึงวินาทีนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าพี่แกจะเอาแรงผมไปทำไม? หวังว่าคงไม่ใช่งานพวกยก แบก แหก หามจั่วอะไรพวกนี้นะ...ถ้าเมื่อก่อนน่ะสู้อยู่ แต่ตอนนี้หนูสังขารบ่อำนวยแล้วล่ะมั้ง? ...พอดีพ่อนั่งโต๊ะนานไปหน่อย
บ่นสี่ : ลงมาด้วยครับ...กรุณาลงมาจากรถด้วยครับ ![]()
เมื่อกี้พูดถึงเรื่องด่านตำรวจตรวจคนเสื้อแดง ส่วนตัวว่ารอบนี้ยังไงก็โดนอีกแหงแซะ ผมเดินทางไกลทีไร โดนทุ๊กที (ยกเว้นไปรถไฟ) ไปเองก็โดน ไปเป็นหมู่คณะก็โดน ผมว่าต้องมีว้าแดงเอเยนต์ยาบ้าตัวไหนซักตัวหน้าเหมือนผมแน่นอน โดนตำรวจลวนลามก็เจอมาแล้ว (ถ้าจำไม่ผิดเล่าไปแล้วมั้ง ที่ผมโดนตำรวจพิเศษค้นตัวหายาเสพติดน่ะ) กับอีกอันโดนค้นกระเป๋าเพราะหน้าเราไม่ตรงกับในบัตรปชช. (พวกพี่กะจะให้ผมไม่ต้องวิวัฒนาการหรือได้เจริญเติบโตกันเลยใช่ไม๊?) เคสนี้ก็ต้องโดนแน่นอน
เชื่อขนมกุลิโกะกินได้เลย...
ครั้งแรกที่ตราตรึงคือโดนตำรวจลวนลามตอนใกล้สว่าง (ไอ้นี่เอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่อีกละ) ทริปนั้นรู้สึกจะราวปลายเดือนกุมภาฯ 2549 ก็ติดสอยห้อยตามไปกับคุณ K (กับน้องชายแก คุณPk) นี่แหละ...คือไปทำการอัพเกรดเสาสัญญาณของ Orange (ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็น Truemove ไปแล้ว) ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ก็วิ่งไซต์กันแถว แพร่ ลำปาง อุตรดิตถ์ พิษณุโลก และถ้าจำไม่ผิดคืนนั้นตอนกำลังจะเข้าเมืองนครสวรรค์ตอนใกล้สว่าง เราทุกคนก็เมา(กาแฟ)กันได้ที่ เจอด่านตรวจยาเสพติดเข้าให้ ซึ่งด่านตรวจยาเสพติดจะต่างกับด่านปกติตรงที่เจ้าพนักงานไม่ได้สวมหมวกปิงปอง เครื่องแบบน่าจะสีกรมท่ามั้ง แต่ผมว่าถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นชุดตำรวจปราบปรามยาเสพติด ด่านตรวจยานพาหนะพยุหะคีรี ของนครสวรรค์เลยแหละ
ก็โดนเรียกเลย...พร้อมปัจจัยดังนี้
- ขับรถมาดึก ๆ ดื่น ๆ ยามวิกาล
- ป้ายทะเบียนเชียงใหม่ (โอ้...ติดพม่าเลย งานเข้าแล้วหมู่เฮา)
- ทุกคนทำหน้าเมา (ไม่เมาก็แปลกแล้วพี่ ซัดกาแฟกันมาวันนี้ เยี่ยวจะเป็นกลิ่นม็อคค่า-ลาเต้แล้ว)
- ตาลอย ๆ (ทำงานกันมาดึกขนาดนี้ จะให้ทำตาใสเป็นปลาทองใส่บิ๊กอายเหรอไงงับ?)
ก็ว่าจะหาม่านรูดนอนซะหน่อย...งานนี้ได้รูดกันใหญ่เลย บัตรประชาชน สารพัดบัตร กลัวตำรวจก็กลัว (น่ากลัวจริง ๆ นา...ผมเคยได้ยินเรื่องตำรวจยัดยาบ้าอยู่ แต่มาคิดดูดี ๆ เหมือนจะเป็น Discredit วงการตำรวจมากกว่า...หรือไม่เราก็ไม่ซวยขนาดนั้นหรอกมั้ง...! ) แล้วอยู่ดี ๆ คุณตำรวจก็ควักบางสิ่งในกระเป๋าเครื่องมือของพวกเราออกมาดม...นั่นก็คือแกหยิบเอาหัว RJ-45 (หัวพลาสติกใส ๆ ที่เขาเอาไว้ใส่สายแลนน่ะครับ)

หน้าตาของเจ้าหัว RJ-45 ที่ว่า...
แกก็หยิบมาดม...ดมซักแป๊ป...เอ้าผ่า! พี่แกอมเลย สงสัยนึกว่าเป็นยาเสพติดชนิดใหม่ ทำไมเม็ดมันใสจังวะ ไอ้ตัวที่คล้ายทองแดงที่คงเป็นหัวเชื้อยา อืมม์...แกอมซักพัก กัดเล็กน้อย กรุบ ๆ กรับ ๆ อยากจะถามว่าอร่อยไม๊พี่?...ก็กลัวจะโดนรองเท้าหนังกระแทกปากเอา พอรู้ว่าเป็นพลาสติกก็คายออกมาแล้วเอาใส่ที่เดิม...!!!! ม่ายยย...ทำไมไม่เอาไปเป็นที่ระลึกเลยล่ะคร๊าบเพ่!!? ก็ไม่แปลกอ่ะนะ ขนาดโคเคนสมัยนี้พวกมาเฟียละตินมันยังเอามาหล่อเป็นกันชนรถมันก็ยังทำมาแล้ว คุณตำรวจแกค้นไปซักพัก เหมือนจะพอใจ เพราะเอกสารยืนยันของทาง Orange ก็มี...แผนที่ไซต์ พร้อมเวลาเข้าออกเสาฯก็มี อุปกรณ์ก็อุปกรณ์คอมทั้งนั้น...เหมือนพี่แกจะพอใจ แต่แล้ว...
"ลงมาด้วยครับ...กรุณาลงมาจากรถด้วยครับ"
ไอ้หย๋า!...คุณตำหนวดคร๊าบบ หน้าพวกผมมันไปละม้ายเอเยนต์ส่งยาสำนักไหนเรอะ?!! ถึงต้องโดนอะไรขนาดนี้...แต่ก็ด้วยความบริสุทธิ์ใจ+ง่วง+เหนื่อย พวกเราจึงลงจากรถอย่างมึน ๆ เพื่อให้คุณตำรวจตรวจค้น คือคล้าย ๆ แบบในหนังฝรั่งนะครับ พวกผมก็เอามือพาดรถ แยกขา ยกแขน ชายหนุ่มทั้ง 3 ต่างพร้อมใจทำกันอย่างรู้งาน ไอ้พวกนี้ถ้าไม่ดูหนังตำรวจพวก Traning Day จนขี้ขึ้นสมอง (บ๊ะ...ว่าแล้วหน้าพี่ Denzel Washington ก็ลอยขึ้นมาหลอกมาหลอนเลย) ก็ึคงโดนค้นยาเสพติดจนชินซะละมั้ง....แล้วทีนี้ระหว่างที่คุณตำรวจกำลังลูบไล้ไปตามร่างกายของชายทั้ง 3 อย่างแผ่วเบา แกคงเห็นพวกเราทำหน้าเซ็งเต็มที...ไม่เซ็งไงไหวครับ ง่วงก็ง่วง เหนื่อยก็เหนื่อย
แกเลย "หมับ" ที่เจ้าชายน้อยเข้าให้!! ![]()
อันที่จริงฉากนี้ ตัวเอกของเีราต้องร้องไห้เป็นเผาเตี่ย พรางวิ่งหนีเข้าป่าแล้วตะโกนว่า
"ฮือ~เค้าเป็นเจ้าบ่าวใครไม่ได้แล้ววว~ว!!!!"
ไม่ติดว่ามีกม.ห้ามขัดขืนเจ้าพนักงานนะ...ผมโดดดร็อปคิกไปแล้ว! ....บีบแรงซะน้องตื่นเลย!!! พึ่งรู้ว่าไอ้การโดนบีบไข่นี่แก้ง่วงได้ดีกว่ากาแฟอีก ใครง่วง ๆ อยู่ เดินไปบอกให้เพื่อนบีบไข่ดูนะครับ...รับรองตาสว่างแบบไม่ต้องมีพี่ดู๋ สัญญาฯมาจัดรายการเลยอ่ะ แถมพี่ตำหนวดยังหัวเราะกันอีก "ก็เห็นพวกน้องง่วงกัน...พี่เลยช่วยปลุกให้ จะได้ขับรถปลอดภัย" ...โห พี่ปลุกสูตรไหนเนี่ย!!? ปลุกแบบนี้มีเสียวนะเพ่! ...แล้วมือแต่ละคน ถือปืน จับคนร้ายมาตั้งเท่าไหร่ กล้ามเนื้อพวกพี่นี่ไปเป็นครูสอนฟิตเนสได้สบายเลย ปลุกสูตรพี่เนี่ย เส้นกระตุกเลยทีเดียว...
ตรวจเสร็จพวกตำรวจก็ปล่อยพวกเรามา...พรางยิ้มแบบมีเลศนัย ก่อนตะเบ๊ะแล้วโบกให้เราไปได้
นี่ขนาดไม่ได้ขนยามานะ...เยี่ยวพวกเรายังแทบราด ถ้าไอ้พวกขนยามาเต็มคันรถนี่ไม่ต้องพูดถึง...
สันหลังคงเย็นเป็นอัมพาตกันเลยทีเดียว!!!
...
จบเรื่องเสื่อม ๆ ของการเดินทางเมื่อวันวานไว้เพียงเท่านี้ก่อน
เรื่องราวของทริปหน้ามาแน่ กับการเดินทางครั้งใหม่ที่ต้อง "ใช้แรง" ...??
และอาจจะพร้อมภาพสวย ๆ กับเรื่องราวหรรษา (ที่ผมเชื่อว่าต้องมีแน่ล่ะน่า)
ส่งตรงถึงตาคุณผู้ชมทุกท่านอีกเช่นเคย สำหรับวันนี้สวัสดีราตรีสวัสดิ์
VIVA หน้าร้อนครับ!!








#1 By Rosatears on 2009-04-07 04:54